Orðin spennandi

Posted on by
1
Fínustu lesendur.
 
Sama stagglið, sama tuggan, sama skálin, sami grauturinn, sami inngangurinn og sama sagan. Sama er mér, nú þegar enn ein bloggfærslan rennur úr hlaði. En er lesendum sama? Það held ég ekki. Samsuða sem samsvarar sér varla en samt sem áður heldur þetta áfram. Ekki standa á sama. Eða Sama. Hann gæti meitt sig. Fylgjumst með hversu marga daga Þóra Arnórsdóttir fer yfir settan fæðingardag, hversu vel flugvélum gengur að lenda í Keflavík og mun fleiri æsispennandi málum hér rétt innan skamms en fyrst þetta.
 

Vorhret gerði nú nýverið hér í Svarfaðardal og víðar með tilheyrandi snjókomu og kulda. Allar vonir um að maí yrði uppfullur af bongó blíðu fennti í kaf og hafa enn ekki að fullu komið upp úr kafinu að nýju. Lítil lömb og ærar ær bíða í óþreyju eftir því að geta eytt fleiri stundum utandyra, en þær stundir hafa verið af skornum skammti síðustu daga. Vonandi birtir hins vegar til fljótlega með hlýjum sunnanþey, fífilbrekku gróinni grund og halaslettum og sprikli um tún og engi. Þetta innifelur mig, hlaupandi og spriklandi um fáklæddur með sólsterkju og brunna þjóhnappa. En við viljum fyrir enga muni sjá það eitthvað frekar fyrir okkur og höldum því bara áfram með bloggfærsluna.

Farþegaflugvél á leið til Orlando var snúið við í gær þegar í ljós kom að eitt hjólið hafði dottið af í flugtaki. Mikill viðbúnaður var viðhafður á Keflavíkurflugvelli vegna þessa og mætti ríkisútvarpið að sjálfsögðu á staðinn og fylgdist með. Fréttamenn mögnuðu upp æsinginn með því að sýna í sífellu á korti hringina sem flugvélin fór í út af Reykjanesi meðan beðið var eftir því að eldsneytistankar vélarinnar tæmdust. Ingólfur Bjarni reyndi hvað hann gat að teygja lopann meðan beðið var og fórst það svo sem ágætlega úr hendi, því hver hefur ekki gaman af að heyra að það sé engin raunveruleg hætta á ferðum en bíða samt átekta eftir einhverju. Lending vélarinnar gekk mjög vel til allrar hamingju en eitt má þó setja út á og það er það að vélin skyldi lenda akkúrat á bakvið flugstöðina þannig að lendingin sjálf sást ekki í sjónvarpsútsendingunni. Þar var augljóslega um að kenna skorti á samráði milli flugstjórans og myndatökumanns sjónvarps – en vonandi verða þeir búnir að læra af reynslunni í næstu öryggislendingu. Þegar raunveruleikaþættinum Flugvél lendir lauk tóku við aðrir ekki síður spennandi dagskrárliðir. Þar má meðal annars nefna heimildarmyndina Málning þornar, veðurskýringaþáttinn Spáð í skýin, austurrísku spennumyndina Geispað í golunni og franska spennutryllinn Þreifað í þokunni.

Ýmislegt fleira er að frétta, svo sem það að kona eignaðist barn nýverið. Er það frétt? Rétt. Vegna þess að þetta var Þóra Arnórsdóttir að eignast enn eitt barnið. Til að gæta hlutleysis í aðdraganda forsetakosninga er rétt að láta fylgja með að Ólafur Ragnar, Andrea, Hannes, Ari Trausti, Herdís og Ástþór voru ekki að eignast barn.
 
Facebook var í gær ”addað” á hlutabréfamarkað í New York. Fjöldi fjárfesta gerði “like” á þá ákvörðun og “poke” á hvorn annan í tilefni dagsins. Að sögn talsmanns kauphallarinnar var hann “taggaður” yfir því hvernig nýjasti “status” kauphallarinnar kom út en benti þó á að “timeline”ið eitt myndi leiða í ljós hver útkoman yrði til lengri tíma litið.
 

Fréttaþulir framan í oss glennandi,
af kuldasvita flestir eru rennandi.
Það hlýtur að vera meiriháttar grennandi
að horfa á eitthvað sem er svona spennandi.

Gerð þessarar bloggfærslu var fjármögnuð með smálánum frá Hraðpeningum, Kredia og Múla. Skuldastaða bloggsíðunnar er því ekki góð í augnablikinu en vonir standa til að hægt verði að skella skuldinni á lesendur í náinni framtíð.

Já og eitt enn sem heimildarmaður minn benti á og tengist góðkunningja bloggsíðunnar (kenndur við Grensás einhverra hluta vegna):http://www.vikingur.net/web/?page=news_story&id=2121

Einar spennandi.

Tilvitnun dagsins:
Homer Simpson:  Getting out of jury duty is easy. The trick is to say you’re prejudiced against all races.

Orðin kuldaleg og frosin

Posted on by
2

Frosnu lesendur.

Kvenmannslaus í kulda og trekki blogga ég volandi, þetta þykir ekki ekki ekki þolandi. Lesendur skjálfa og nötra þegar Einar Haf andar til þeirra köldu og gaddfreðnu heimskautabloggslofti gegnum þessa afar freðnu bloggsíðu sem þú hefur nú álpast inn á eina ferðina enn. Vonandi ertu vel klæddur lesandi góður. Vorið er svo sannarlega tíminn…..til að sóla sig? Nei, til að ganga til kraftgallann. Þetta kallast nú varla inngangur er það? Meira svona eins og éljagangur.

Þið lásuð það kannski út úr þessum inngangsorðum að það er kalt á norðurlandi þessa dagana. Vorveðrið er nær því að vera horveðrið eins og er þar sem hiti er við frostmark. Lambfé húkir inni í slydduéli og kalsaveðri, starfsmenn fjármögnunarleigufyrirtækja frysta lán, fólk með kalið hjarta stundar rógburð á internetinu og lesendur kúldrast í stinningskalda og með vesældardropa gegnum bloggfærsluna. Auðvitað er þetta bara kalt mat hjá mér, en þið vitið hvernig þetta er. Ef tölvan ykkar frýs við þennan lestur vitið þið líka hverju er um að kenna.

Sá nýjasti í langri röð Íslandsvina er hinn afar brosmildi Huan Nubo, athafnamaður. Hann reynir nú að ná samkomulagi við íslensk yfirvöld um að taka Grímsstaði á Fjöllum á leigu til 40 ára af sveitarfélögum á svæðinu. Hver er tilgangurinn? Það er ekki vitað með vissu. Getgátur eru uppi um að Nubo ætli að opna golfvöll. Einnig eru taldar líkur á að þar rísi lúxushótel. Mörg önnur fyrirbæri hefur verið haldið fram að Nubo hyggist byggja upp, svo sem flugvöll, stórskipahöfn, tívolí, aldingarð, kvennabúr, bloggminjasafn og dvergakastbraut svo eitthvað sé nefnt. Hvað gerist er ekki vitað á þessari stundu. Þegar Nubo var spurður um málið varð hann að einu stóru spurningamerki og vildi ekkert segja, hugsanlega vegna þess að hann skilur ekki íslensku og bloggsíðuritari skilur ekki kínversku.

Nýverið var kona kjörin nýr biskup yfir Íslandi. Þetta markar að vissu leyti tímamót hjá þjóðkirkjunni og mun að líkindum hafa í för með sér breytingar á ýmsum sviðum. Helsta breytingin sem fólk mun verða vart við fljótlega er sú að í stað þess að allir segi a-men eftir fyrirbænir verður nú sagt a-women – enda mun meira viðeigandi.

Annars eru miður góðar fréttir af þjóðkirkjunni sem berast þessa dagana. Þannig er mál með vexti að fjölmargir söfnuðir eru mjög illa staddir fjárhagslega í kjölfar efnahagshrunsins. Talsmaður á Biskupsstofu sagði að þessi mikli fjárhagsvandi gæti jafnvel komið niður á helgihaldinu og þannig yrðu messugestir áþreifanlega varir við kreppuna. Sumir söfnuðir hafi jafnvel ekki lengur efni á síðari ritningarlestri, hvað þá altarisgöngu. Þeir sem eru hvað verst staddir hafa meira að segja þurft að segja upp samningum við nokkra dýr-linga og guðspjallamenn, þar á meðal Jóhannes og Lúkas.

Ef þið viljið heyra fleiri kirkjubrandara; endilega komið og sækið Urðakirkju heim í sumar. Frábær áningarstaður fyrir menningarþyrsta túrista. Eldgamlar kirkjuklukkur, fornaldarlegur predikunarstóll, ævagömul altaristafla og úr sér genginn varahringjari, sláttumaður og kirkjuvörður. Allt þetta og meira til verður til sýnis í sumar. Aðgangseyrir óverulegur samanborið við upplifunina. Leyfið börnunum að koma til mín….og líka túristunum.

Í hvað nota ég mínar aukakrónur? Legg þær auðvitað beint inn á Einar Haf. Það verður að hafa manninn góðan, annars heldur hann bara áfram að blogga einhverja steypu. Og það viljum við ekki.

Það breytist margt og umturnast
þetta er víst svona.
Veðurguðinn geðbilast
og biskupinn er orðinn kona.

Nýi sjálfakandi bíllinn frá Google keyrði út af þegar hann frétti af þessari bloggfærslu.

Einar kaldi.

Tilvitnun dagsins:
Homer Simpson:  Oh, people can come up with statistics to prove anything, Kent. 14% of people know that.

Orðin skringileg

Posted on by
2

Furðulegu lesendur.

Fram þjáðir menn í þúsund löndum sem myndu frekar vilja standa á höndum en lesa þessa bloggfærslu sem við nú á ströndum. Æi þetta var ekki alveg nógu gott. Samt virðist þetta hafa verið nógu gott til að komast inn í inngang nýjustu bloggfærslu Einars Haf. Einar Haf, hver er það? Æi, feitlagni dvergurinn með sólheimaglottið. Já hann, alveg rétt. Hey, ég er hérna. Var ég að baktala sjálfan mig? Virkilega. Einar tekur sjálfan sig á eintal hér innan skamms en fyrst þetta.

Sauðburður er nú hafinn nokkuð víða eða er í þann mund að hefjast. Þá spyrjið þið eins og alltaf; þarf virkilega að bera þessa sauði á hverju ári? Og ég segi; nei auðvitað ekki. Það eru ærnar sem bera litlum hrútum og gimbrum sem vaxa svo og dafna í sumar ef guð lofar. Vil ég eitthvað tjá mig um sauðburðinn sem slíkan? Tja, nei nei, þetta er hefðbundið. Sumar þurfa hjálp við burðinn, aðrar bera bara einar og óstuddar eins og vera ber. Hvernig ber Vera? Þetta er komið í ruglið, fáum auglýsingar takk.

Það er fínt að nota þær til að kaupa í matinn. Svo er mjög fínt að nota þær til að kaupa föt. Jafnvel nota ég þær til að láta klippa mig. Þær koma sér oft vel, sérstaklega þegar maður er leiður heima hlustandi á röflið í eiginkonunni. Þá er gott að geta afsakað sig, stungið af að heiman og eytt góðri stund með þeim í ýmiskonar afþreyingu. Ég heiti Hannes, ég er umhverfistæknifræðingur og karlremba og ég nota aukakonur.

Enn fjölgar í leikarahópnum í hinu margslungna barnaleikriti Ballinu á Bessastöðum. Átta manns hyggjast nú bítast um aðalhlutverkið, þ.e. ríkidæmið Bessastaði með þeim hlunnindum sem jörðinni fylgja (auðugar malareyrar, vínkjallari, Dorrit, fálkaorður, útsendingartími í sjónvarpi á besta tíma á nýársdag og veglegt bókasafn svo eitthvað sé nefnt). Sá sem nú leikur aðalhlutverkið, Ólafur Ragnar Grímsson, hafði við hátíðlegt tækifæri gefið í skyn að hann hefði mögulega í hyggju að stíga að hálfu eða öllu leyti til hægri eða vinstri hliðar að loknu yfirstandandi leikári en eftir fjölda áskorana frá besta vini sínum, þjóðinni, ákvað hann að gefa kost á sér til að halda eitthvað áfram í harkinu en áskilja sér jafnframt rétt til að hætta þegar honum þætti ástæða til. Sjö áhugasamir áhugaleikarar hafa fullan hug á að hirða aðalhlutverkið af Ólafi. Ólafur og dverganir sjö? Dverganir held ég að heiti Preggó, Stari, Lögga, Norsari, Trausti, Prófessor og Hagsmunasamtök heimilanna. Meira um það síðar en fyrst þetta.

Aðalfundur ungmennafélagsins Þorsteins Svörfuðar var haldinn nýverið að viðstöddu afar fjölmennu fámenni sem mætti ágætlega miðað við fjölda. Ég er sem sagt að reyna að fela þá staðreynd að aðeins einn fundargestur mætti og sat hann aðalfundinn ásamt stjórn. Viðkomandi fundarmaður gekk úr stjórn í fyrra eftir fimmtán ára setu og getiði nú. Hvað sem því líður var fundurinn ákaflega vel heppnaður, líflegar umræður og fínustu pítsur frá Sigurjóni. Um margt var skeggrætt, þó ekki skegg heldur fasta liði á borð við ástand fótboltavallarins, utandeildina, æfingafyrirkomulag sumarsins, sjoppuna, tíðarfarið og skipan nefnda. Formaður UMSE var því miður ekki mættur til að hafa afskipti af kynjahlutföllum þannig að það kom nokkuð á óvart að stjórnin skyldi taka upp á því óumbeðið og upp á sitt einsdæmi að skipa konu í brennunefnd í fyrsta sinn.  Tíminn mun leiða í ljós hvernig það muni til takast – engin viðbrögð hafa komið fram vegna þessarar tilhögunar ennþá mér vitandi. Tap ársins hjá félaginu var í lágmarki að teknu tilliti til þess hver það er sem er gjaldkeri. Þetta vita dyggustu lesendur síðunnar mæta vel.

Bloggið bunar langt og mjótt,
það er engin lýgi.
Sjálfum er mér ekki rótt,
enda með ræpu á háu stigi.

Þessari bloggfærslu fæst hvorki skilað né skipt – hvort sem þú ert með kvittun eða ekki.

Einar ruglaður.

Tilvitnun dagsins:
Rodney Dangerfield:  I came from a real tough neighborhood. In the local restaurant I sat down and had broken leg of lamb.

Orðasalli

Posted on by
1

Dæmdu lesendur.

Jújú, rétt til getið. Einar setur enn eina ferðina upp gáfumannagleraugun og rýnir í það sem er að gerast, lesendum sem og öðrum sem vilja fá að vafra um netið í friði til ómældrar gremju. Einar lætur sér þetta þó í léttu rúmi liggja, enda á feikna háu tímakaupi við þessa vafasömu iðju. Varúð, atriði í bloggfærslu kvöldsins geta vakið óhug barna og annarra viðkvæmra sála.

Þá hefur hann loksins verið kveðinn upp, Landsdómurinn. Dómurinn sem þjóðin hafði beðið eftir með öndina í hálsinum. Dómurinn sem fjölmiðlar höfðu verið að springa úr spenningi yfir. Dómurinn sem hafði haldið allri pólitík ofan í skotgröfunum svo mánuðum skipti. Dómurinn sem hafði skotið öllum öðrum dómum í skuggann. Dómurinn sem hafði splundrað kaffiboðum, fermingarveislum og erfidrykkjum. Dómurinn sem hafði haldið íslenskum fjölskyldum í heljargreipum í tæp tvö ár. Já ég er að tala um nákvæmlega þann dóm. Og hvernig féll svo dómurinn? Við komumst að því að loknum þessum örstutta auglýsingapakka.

Finnst þér allt vera á móti þér? Telur þú halla á þig í úrlausnum mála, pólitískum álitamálum, dómum og úrskurðum? Tapaði uppáhalds liðið þitt síðasta leik? Lentir þú undir í rifrildi við eiginkonuna? Nú er lausnin fundin. Rétttúlkarinn frá Brambolt ehf. Afar handhægt raftæki, nú loksins fáanlegt aftur. Þú einfaldlega stingur höfðinu í rétttúlkarann og hann túlkar fyrir þig nánast hvaða mál sem er. Við ábyrgjumst að niðurstaðan er ævinlega þér í hag, sama hversu augljóst öðrum þyki að svo sé ekki. Stjórnarskrárbrot verða að smávægilegum formsatriðum, pólitískt afhroð verður að miklum meðbyr, tap breytist í sigur og mótlæti breytist í meðlæti. Eða eitthvað svoleiðis. Þrír af hverjum fjórum pólitíkusum mæla með túlkaranum. Einn af hverjum fjórum mæla hins vegar með málbandi.

Velkomin aftur. Dómurinn féll sem sagt þannig að Geir Haarde var sakfelldur fyrir smávægilegt og ekkert smá hlægilegt formsatriði að eigin sögn, en sýknaður af ákæru vegna stórfellds kæruleysis og sofandaháttar. Að sögn ýmissa annarra var hann sakfelldur fyrir grafalvarlega ákæru og ætti að þakka fyrir að geta áfram um frjálst höfuð strokið. Hver er hin raunverulega niðurstaða? Hin raunverulega niðurstaða er auðvitað sú að búið er að eyða hundruðum milljóna króna í þessa vitleysu og sér ekki fyrir endann á því. Ekki náðist í lögfræðing Geir Haarde vegna málsins þar sem hann var of upptekinn við að raka saman málsvarnarlaunum sínum. Hvað varðar Geir Haarde er hafin landssöfnun til styrktar honum svo hann geti staðið straum af áframhaldandi lögfræðikostnaði – en ljóst er að landsmenn þurfa að spýta verulega í lófana og örla saman fleiri krónum fyrir Geir eigi hann að geta haldið áfram og farið með mál sitt til Mannréttindadómstólsins í Haag, sem að vísu dæmir aldrei neinum í hag. Landssöfnunin gengur undir nafninu ,,blái naglinn”, sem er viðeigandi í ljósi þess að blái naglinn er einmitt eitt fjölmargra viðurnefna Davíðs Oddssonar.

Það er ágætis mælistika á stærð Landsdómsmálsins að fréttir af barneignum Kristrúnar Aspar féllu gjörsamlega í skuggann. Að öllu eðlilegu hefðu fréttir af því máli vakið athygli allrar þjóðarinnar, en sú gleði var höfð af okkur eins og svo margt annað. Samkvæmt áreiðanlegum heimildum er ónefndur stjörnulögfræðingur pabbinn, en hann var með stjörnur í augunum þegar reynt var að hafa samband við hann vegna málsins.

Dómur skellur yfir mig,
og þjóðin öll í einu stundi;
mér sýnist að það borgi sig
að halda fleiri stjórnarfundi.

Fjölmargir módelfitnesskeppendur hættu á blæðingum meðan á gerð þessarar bloggfærslu stóð. Ekki vegna of lágrar fituprósentu, heldur einfaldlega vegna þess hversu léleg þeim þótti þessi bloggfærsla vera.

Einar dæmdur.

Tilvitnun dagsins:
Rodney Dangerfield:  During sex, my girlfriend always wants to talk to me. Just the other night she called me from a hotel.

Orð á harðaspretti

Posted on by
1

Sumarlegu lesendur.

Þá er vetri rauna vorra brátt að ljúka og við taka dýrlegir sólardagar með allri sinni birtu og hlýju. Eða hvað? Er það tálsýn ein? Tekur ein hörmungin við af annarri. Kemur kreppa á kreppu ofan? Bíð og sjá, hér er hængur á. Hvort betur sæmi að halda að sér höndum og krókna úr kulda ellegar sækja fram, bjóða kuldanum birginn og innleiða sumar í hugi og hjörtu lesenda? Þessari spurningu, sem og fjölda annarra bókmenntaskotinna spurninga, spyr ég mig að nú þegar tólfta bloggfærslan í ritröðinni „íslenskar klám- og samtímavísur með tilvísunum“ lítur dagsins ljós. Og svarið er? Sól, sól, skín á mig.

Nú er Icesave málið aftur komið í kastljós fjölmiðla og er það vel. Að þessu sinni berast fréttir af því að góðvinir okkar Bretar, Hollendingar og ESB muni standa saman í lögsókn gegn íslenskum skattgreiðendum og helst knésetja okkur fjárhagslega til að innheimta skuldir sem urðu til vegna falls Landsbankans á sínum tíma. Þetta hefur vitaskuld engin áhrif á aðildarumsókn okkar að ESB.

ESB ætlar einnig í mál við Íslendinga vegna makrílveiða, en sú málsókn hefur vitaskuld engin áhrif heldur á aðildarumsókn okkar að ESB.

Forsetaframbjóðendur eru farnir að setja sig í stellingar fyrir komandi átök. Bæði fæðingarstellingar sem og ýmsar aðrar ræðnar og óræðnar stellingar. Á þessari stundu er ekki alveg vitað hverjir það eru sem eru í framboði aðrir en Ólafur og Þóra. Fáir aðrir komast að í fjölmiðlaumfjöllun sem nú þegar er hafin. Bloggsíða Einars Haf mun vitanlega fjalla á hlutlausan og afar faglegan hátt um kosningarnar þegar nær dregur og jafnvel minnast á alla þá frambjóðendur sem valið stendur á milli. Spennandi.

584 brýn mál liggja nú fyrir Alþingi. Þau verða tekin fyrir um leið og búið verður að fjalla um þingsköp, fundarstjórn forseta, fyrirkomulag þingfunda, lengd matarhléa og annað sem þarf að koma frá fyrst. Ekki er búist við yfirgripsmikilli umfjöllun um öll málin, enda aðeins nokkrir dagar í sumarfrí þingheims. Þó er búist við hnakkrifrildi um kvótafrumvörpin, hörðum deilum um rammaáætlun og hverri höndinni upp á móti annarri hvað varðar Vaðlaheiðargöngin, auk þess sem reynt verður að fara í hár saman vegna ESB aðildarumsóknarinnar inn á milli.

Sumardagurinn fyrsti er nú á næsta leyti. Þá verður loks hægt að kveðja veturinn, frostið og snjóinn og við tekur íslenska vorið með kulda og vosbúð. Nei ég meinti, með hlýju og hamingju. Gárungarnir telja það vita á gott sumar ef vetur og sumar frjósa saman. Útlit er fyrir að það muni eimitt gerast og þess vegna skulum við bara slá því föstu að þetta verði gott sumar. Það á að vísu eftir að ræða málið á Alþingi þannig að við fáum ekki endanlega niðurstöðu í það að svo stöddu. Það er mál númer 585 í röðinni.

Fermingar fóru fram í Svarfaðardal um síðustu helgi. Sjö fermingarbörn voru fermd við hátíðlega athöfn í Vallakirkju í glampandi svarfdælsku sólskini eins og það gerist best. Flest fermingarbarnanna héldu fermingarveislu síðar um daginn og var Urðamönnum boðið í þrjár þeirra. Ég var meðal þeirra sem lét þetta boð ekki framhjá sér fara. Því dreif ég mig í jakkafötin og hélt af stað út í óvissuna. Óvissan fólst vitaskuld helst í því hvað væri að borða á hverjum stað fyrir sig. Af virðingu við fermingarbörnin og aðstandendur þeirra hlóð ég vel á diskinn í hverri veislu fyrir sig – því maður verður jú að kunna sig. Sannaðist þar enn hið fornkveðna að lengi tekur sjórinn við. Eða hafið. Einar Haf. Lengi tekur Einar Haf við. Eins og sést best á honum.

Eftir þrjár fermingarveislur  og grjónagraut fyrir og eftir hefði ég verið klár í að láta gamlan draum rætast og keppa í módel fatness keppni, sem er einskonar mótvægi við módel fitnesskeppnir sem tröllríða öllu og öllum þessa dagana. Því miður var ekki verið að keppa í módel fatness akkúrat á þeirri stundu að mér vitandi og lét ég því nægja að róa í eigin spiki heima hjá mér.

Að vera spengilegur fýr
krefst viljastyrks sem helst ei dvín.
Þegar rennur dagur nýr
þá mun ég éta eins og svín.

Hinir ýmsu fjölmiðlar tóku sjö viðtöl við Þóru Arnórsdóttur meðan á gerð þessarar bloggfærslu stóð.

Einar óléttur.

Tilvitnun dagsins:
Rodney Dangerfield:  She was old too, when she went to school they didn’t have history.

Orðavorið

Posted on by
1

Samanbrotnu lesendur.

Páskarnir liðnir, kviðirnir fullir, eggin horfin og allt í steik. Bloggið byrjað, friðurinn úti, gárur á vatni og allt upp í loft. Þið skiljið eflaust ekki hvert ég er að fara (annað en út um þúfur) hér í annars hefðbundnum inngangsorðum nýjustu bloggafurðar Einars Haf. Það er ég sem sagt. Ég skil ykkur ósköp vel. Ekki veit ég hvert ég er að fara. Ég veit ekki einu sinni hvort ég var að koma eða fara. Æi farðu bara og komdu ekki aftur….fyrr en í næstu efnisgrein.

Hvað var maðurinn að tala um? Maður? Ég þá eða? Já æi sleppum þessu bara. Tölum frekar um það sem er að gerast í raunveruleikritinu Ballinu á Bessastöðum, sem sýnt hefur verið fyrir hálffullu húsi undanfarin misseri þar til fyrir skemmstu að aðsóknin tók að glæðast. Aðalsöguhetjan, Óli prik, var að því kominn að hætta í aðalhlutverki í leikritinu þegar honum snérist hugur á síðustu stundu eftir fjölda áskorana frá vinum sínum. Heill hellingur af þjóðþekktum og þjóðóþekktum einstaklingum íhugaði í framhaldinu hvort aðalhlutverk leikritsins væri eitthvað fyrir sig. Sumir komust að því að svo væri (Ástþór Magnússon) og aðrir ekki. Enn aðrir eru enn að hugsa sig um. Fólk úr minnihlutahópum, svo sem konur, örvhentir, fólk með störu og óléttir, gera sér grillur um að eiga erindi inn á leiksviðið en ekki er ljóst á þessari stundu hvort þær hugmyndir séu á rökum reistar. Óli prik sjálfur segir að fyrst hann sé búinn að læra rulluna fyrir löngu og hafi leikið hana með tilþrifum í 16 ár geti hann alveg bætt við sig nokkrum leikárum í viðbót. Ég veit ekki með ykkur en ég ætla að kaupa mér miða á leikritið þegar byrjar að hitna í kolunum.

Talandi um að hitna í kolunum, grillsumarið er nú hafið. Fjöldi fólks reif sig úr rúllukragapeysunum og gammosíunum og veifaði bingóvöðvunum móti sólskininu þegar fyrsta vorveðrið gerði vart við sig nú um daginn. Þetta sama fólk klæðist kraftgalla og lopavettlingum í dag, svona meðan kaldasta norðaustanáttin gengur yfir í kjölfar páskahretsins. Hvenær vesalings fólkið getur rifið sig úr aftur og byrjað að grilla veit enginn. Stutt er í að sumardagsins fyrsta-hretið skelli á. Í beinu framhaldi má eiga von á hvítasunnuhretinu og þá er varla langt í að sautjánda júní-óveðrið skelli á. Þegar þar er komið við sögu tekur því varla að rífa sig úr fötunum enda stutt í verslunarmannarhelgarslydduna. Þegar Einar Magnús veðurfræðingur var spurður út í þetta fékk hann hnút á tunguna, gretti sig og frussaði og skipti loks yfir á afsakið hlé. Málið er í rannsókn.

Stöð 2 hefur nú keypt sýningarréttinn á öllu íslensku tuðrusparki sumarið 2012, hvort sem um ræðir gaura eða gellur. Ríkissjónvarpið hefur fram til þessa haft rétt á að sýna sérstaka markaþætti en reyndar hefur ekki þótt mikið að marka þá þætti og verða þeir teknir af dagskrá takist RÚV ekki að semja við Stöð 2 um sýningar á einhverju boltatengdu efni. Miðað við fjárhagslegt bolmagn hins opinbera og þá staðreynd að RÚV mun bæði sýna evrópumótið í fótbolta og ólympíuleikana í sumar þykir líklegt að ef svo ólíklega vilji til að takist að semja verði samið um þriggja mínútna klippur í lok tíufrétta tveimur kvöldum eftir leikdag og að þá verði aðeins sýndar hægar endursýningar, helst úr fókus. Betri samning geti RÚV varla átt von á að fá að svo stöddu. Þegar viðbragða var leitað hjá íþróttafréttamönnum RÚV kom í ljós að þeir voru slegnir. Sumir jafnvel mjög slegnir. Rétt er að taka það fram að það hafði ekkert með Hjört Hjartarson að gera.

Þarna fór ég alveg með það. Fór ég alveg með það hvert? Út um þúfur eða? Já, eða eitthvað enn lengra.

Það geta ýmsir hlutir skeð
og margt sem ekki er reiknað með.
Sjálfum er mér um og ó,
grillandi í frosti og snjó.

Þessi bloggfærsla er aðgengileg á fjölda annarra tungumála, svo lengi sem þið hafið aðgang að túlk eða góðri orðabók.

Einar í opinni dagskrá.

Tilvitnun dagsins:
Rodney Dangerfield:  I found there was only one way to look thin: hang out with fat people.

Orðin gul og glettin

Posted on by
4

Páskalegu lesendur.

Einmitt. Þá er páskahátíðin á næsta leyti og ekki úr vegi að fjalla ögn um það að kristinna manna sið – út frá siðferðislegum og heimspekilegum sjónarmiðum. Þessi færsla er rituð að beiðni kenninganefndar þjóðkirkjunnar sem telur ekki vanþörf á trúarlega krydduðu sálarnæringarefni fyrir landsmenn nú þegar efnishyggjan tröllríður öllum trúarhátíðum sem aldrei fyrr. Það má samt ekki ganga of langt í trúboðinu og í því sambandi vil ég árétta að krossfestingar verða ekki leyfðar fyrr en að lokinni þessari bloggfærslu.

Nú að kvöldi Skírdags er margt sem er alls ekki skýrt, svo einkennilega sem það nú hljómar. Kvótamálið, stjórnarskrármálið, Huan Nubo, páskaveðrið, gengi krónunnar, inngangur bloggfærslunnar, heimspekileg félagssálfræði og breytingarnar á facebook. Allt er þetta mjög óskýrt sem veldur því að ég á erfitt með að fjalla um þetta hér og nú. Hvern get ég fengið til að útskýra þetta fyrir lesendum? Best að prufa að hringja í Jóhannes. Jóhannes? Hvaða Jóhannes? Æi þið vitið…þennan skýra þarna. Skýra? Já, það er allavega betra að tala við hann heldur en mig.  Jóhannes er mun skýrari en ég.

Síðasta kvöldmáltíðin er afstaðin og fótabaðið búið, þannig að næsti viðkomustaður kristna dagatalsins er föstudagurinn langi. Það væri hægt að tala um það fram og til baka á afar fyndinn og sniðugan hátt hversu langur þessi föstudagur er en þeir brandarar hafa allir runnið sitt skeið á enda fyrir lifandi löngu. Eða lifandi lúðu. Eða lifandi karfa. Eða bara einhverri lifandi fisktegund. Föttuðu þið þetta? Skiptir ekki. Allavega verður víða snæddur fiskur á föstudeginum langa. Þarna kom tengingin. Fiskát þykir viðeigandi þann dag af einhverjum ástæðum. Þannig er það allavega á mínu heimili – og ég miða jú alla mína speki út frá því. Á föstudeginum langa er þess minnst þegar Jesús var gerður að píslarvotti, hann krossfestur og þannig látinn taka á sig syndir mannanna. Ýmislegt hefur vissulega breyst síðan þetta var, en ekki allt. Í dag er Geir Haarde píslarvotturinn en til stendur að krossfesta hann og láta hann þannig taka á sig syndir fyrrverandi ríkisstjórna og stefnu þeirra sem átti þátt í efnahagshruninu.

Laugardagurinn fyrir páska er svo kyrrðar- og íhugunardagur, aðfangadagur páskahátíðarinnar.  Þá dvelur Jesús meðal hinna látnu, páskahérinn gerir og græjar fyrir komandi átök og páskahænan verpir síðustu páskaeggjunum. Margt annað mætti nefna, svo sem skíðaferðir og Aldrei fór ég suður en það væri ekki í mínum (kristna) anda að gera slíkt í trúarlegri bloggfærslu sem þessari.

Sunnudagurinn, páskadagurinn sjálfur, er mesta fagnaðarhátíð kristinna manna. Þá er þess minnst þegar Jesús reis upp frá dauðum, þegar lífið sigraði dauðann og skrattinn laut í lægra haldi. Þá er þess einnig minnst þegar Júdas sveik lærisveinana um fyrsta páskaeggið – og át það sjálfur áður en haninn gól þrisvar. Hvar páskahérinn, páskaungarnir og málshættirnir koma inn í myndina er ekki alveg ljóst og ég hef raunar ekkert fundið um það í Biblíunni. Ég spyr Jóhannes um þetta þegar ég heyri í honum á eftir.

Annar páskadagur fer svo í að minnast þess hversu gott páskaeggið í gær var. Og hugsanlega að skila einhverju af því aftur til baka. Hvert þá? Nei ég veit, ég þarf ekkert að spyrja Jóhannes af þessu. Sumir hlutir þurfa ekkert að vera skýrari en þeir þó eru.

Í trúnna skulum halda þá
er lendum við í háskunum.
Andans þætti ei gleyma má,
allra síst á páskunum.

Verið gul og glöð um páskana, en þó á sannkristilegan hátt.

Einar langi.

Tilvitnun dagsins:
Rodney Dangerfield:  Last week I told my psychiatrist, “I keep thinking about suicide.” He told me from now on I have to pay in advance.

Orð af gleði

Posted on by
1

Björtu lesendur.

Já nú er aldeilis sleginn annar tónn en í síðustu færslu þegar maður var hálf sleginn bara við það að lesa innganginn. Enda hefur enginn, ekki einu sinni Gunni, skrifað athugasemd við þá færslu. Spurning hverju er um að kenna; bilun í athugasemdakerfi eða bilun í þeim sem þetta ritar. Eða bara of mikilli hörku í síðustu færslu. Engin spurning myndu einhverjir segja. Samt kasta ég þessari spurningu fram. Jada jada jada blablabla. Spólum bara yfir þessa vitleysu og hleypum birtunni inn. Varúð, þessi bloggfærsla er þematengd og er þemað að þessu sinni gleði og gaman.

Gleði og gaman. Hugtök sem tröllríða öllum fréttatímum þessa dagana. Maður getur til að mynda ekki annað en glott út í annað við að heyra af umræðum um nýja kvótafrumvarpið. Allir virðast almennt brosandi og glaðir með það mál, sérstaklega útgerðarmenn og aðrir hagsmunaaðilar. Jóhanna Sigurðardóttir mætti kankvís og sæl í ræðustól alþingis og hrósaði Jóni Bjarnasyni fyrir að hafa gert allt annað en draga kvótafrumvarpsgerðina í ráðuneytinu á sínum tíma. Jón tók þessu auðvitað létt og grínaðist eitthvað á móti um að hann hefði aldrei dregið neitt annað en ýsur um dagana, hvað þá að hann hefði dregið heilt kvótafrumvarp. Og þingheimur hló.

Annað fyndið mál sem geislar af gleði og gamni er stjórnarskrármálið. Þar eru allir þingmenn sammála um að keyra málið í gegn á jákvæðninni og bjartsýninni. Fólk úr öllum flokkum hefur tekið höndum saman um að ná samstöðu og sátt. Þingmenn hafa meira að segja svo gaman af málinu að þeir tala bara og tala um það. Reyndar eru þeir búnir að tala af sér og tala svo mikið að nú er ekki lengur hægt að kjósa um málið í þjóðaratkvæðagreiðslu. Æ æ. Jæja, við hlæjum bara að því.

Það er erfitt að halda aftur af brosviprunum þegar minnst er á bensínverðið. Þjóðin gleðst meir og meir við hverja hækkun olíufélaganna og flutningsaðilar og aðrir stórnotendur brosa hringinn. Þeir brosa hringinn vegna þess að þeir hafa ekki lengur efni á því að keyra hringinn. Gleðin mun að líkindum ná hámarki þegar bensínverðið sprengir 300 kr/líter múrinn, sem mun gerast síðar á árinu eða í ársbyrjun 2013 ef fram heldur sem horfir.

Gleðin verður allsráðandi nú um helgina þegar menningarhátíðin Svarfdælskur mars fer fram. Það sem einna helst fangar athyglina er venju samkvæmt heimsmeistaramótið í Brús sem fer nú að nýju fram á heimavellinum að Rimum. Búist er við harðri keppni, miklu klóri og talsverðum fjölda janana þegar fremstu núlifandi brúskempur svæðisins leiða saman stokka sína. Reiknað er með að Fræknir feðgar verði meðal þátttakenda, en sem kunnugt er hafa þeir lifað á fornri frægð í þessari keppni svo lengi sem elstu menn kæra sig um að muna. Frá því þeir lentu í 2. sæti þarna um árið hefur mikið vatn runnið til sjávar, mörg beiðslin tekið sig upp og margar voganirnar farið forgörðum. Aðalatriðið er þó auðvitað að vera með og jafnvel gera sig að fífli í leiðinni. Sjón er sögu ríkari.

Það verður ekki bara Brús, heldur einnig svarfdælskur mars. Ekki verður minni gleði þar. Marsinn verður stiginn á Rimum á laugardagskvöldið undir dillandi slögurum dansbands Hafliða Ólafssonar, sem kemur nú fram í nýjum búningi. Að sögn rótara og umboðsmanns hljómsveitarinnar, Dj Ocean, öðru nafni Dj Haf, verður gamalt efni tekið í bland við nýtt auk þess sem stöku remix slæðist með ef stemmari verður fyrir því. Sérstakur gestaslagverksleikari kvöldsins verður Ástþór Magnússon en hann mun lemja húðir sem og lemja hausnum við steininn, kantsteininn á Bessastöðum nánar til tekið. Í hléi mun hann jafnframt safna undirskriftum og gefa tvöþúsundkalla.

Nú áðan opnaði ég, alveg hér um bil óvart, fjölda páskaeggja sem ég fann í hænsnakofanum. Málshættirnir fannst mér dularfullir en þeir voru eitthvað á þessa leið;

Skárra er að þvinga en þinga
Betri er krókur en kvótafrumvarp.
Sjaldan fellur meirihluti langt frá ríkisstjórn.
Sjaldan hækkar olían langt frá bensínstöðinni.
Af málþófinu skulum við þekkja þá.
Betra er autt þingsæti en illa skipað.

Eitthvað grunar mig nú að átt hafi verið við þessa málshætti. Það verður gaman að sjá hvað ég finn í eggjunum sem ég tíni næst.

Brosin bráðum brjótast út
og sigra gamlar dillur.
Af vörunum ég þurrka stút
og strýk burt fýluna með klút
bryð svo fleiri gleðipillur.

Þess má geta að bæði félög gleðimanna og gleðikvenna fögnuðu birtingu þessarar bloggfærslu þegar ljóst var hvert þemað yrði.

Einar glaður.

Tilvitnun dagsins:
Rodney Dangerfield: I was lost and asked a cop to help me find my parents “do you think we’ll find them”, “I don’t know there’s so many places to hide”

Orð af hörku

Posted on by
1

Gráu lesendur.

Blessuð sólin baðar geislum sínum og lýsir upp gráan hversdaginn. Hvers vegna er hversdagurinn svona grár? Jú, örugglega út af því að hann Einar er alltaf að bæta gráu ofan á svart og leika lesendur grátt. Gráskjóttur! Þessi vísdómsorð benda ótvírætt til þess að nýjasta bloggfærslan hans Einars sé runnin upp, grá og guggin – lesendum til ómældrar gránægju. Nei, ég meina ánægju. Ánægju? Jæja, látum það liggja milli hluta.

Raunveruleikinn er oft lyginni líkastur. Og svona af því ég hef ekkert þarfara fram að færa alveg í augnablikinu er rakið að líta aðeins í sjónvarpsdagskránna og skoða hvaða þættir eiga upp á pallborðið hjá fólki í dag. Hvað skyldi vera í imbanum?

Óvættir í mannslíki: Þættir sem fjalla um líf og störf félaga í mótorhjólaklúbbi í vesturbæ Reykjavíkur sem á daginn eru ósköp venjulegir mótorhjólahrottar en þegar rökkvar kemur þeirra rétta eðli í ljós; þ.e. ofbeldi, nauðganir, eiturlyfjasukk, hótanir og blóðþorsti. Þátturinn byggir á sannsögulegum atburðum.

Hefnd: Þættir sem fjalla um líf og störf félaga í mótorhjólaklúbbi í austurbæ Reykjavíkur sem á daginn eru ósköp venjulegir ökuníðingar en þegar rökkvar kemur þeirra rétta eðli í ljós; hefndarþorsti vegna ofbeldisins, nauðganana, eiturlyfjasukksins, hótanana og blóðþorstans sem hrottarnir úr þættinum áðan náðu að eigna sér á undan. Þátturinn byggir á sannsögulegum atburðum.

Glæpahneigð: Rannsóknarteymi reynir að ráða í andfélagslega hegðun glæpagengjanna tveggja sem komu við sögu í þáttunum hér fyrir ofan. Þátturinn byggir á þeim sannsögulegum atburðum sem áttu sér stað í sannsögulegu þáttunum hér fyrir ofan.

Djöflaeyjan: Hrottalega opinskár þáttur sem fjallar um þjóð lengst norður í ballarhafi sem er föst í greipum kúgunar og ofbeldis. Svo er hún líka staurblönk og er hótað af ESB vegna makrílveiða, en er samt að sækja um aðild að sambandinu. Þátturinn byggir óþarflega mikið á sannsögulegum atburðum.

Fum og fát: Þættir sem eru auglýstir sem belgískir (nánar tiltekið brusselskir) hreyfimyndaþættir en fjalla í raun um starfshætti núverandi ríkisstjórnar. Þátturinn er að sjálfsögðu byggður á sannsögulegum atburðum.

Allt í lagi, allt í lagi, ég er búinn að ná þessu. En hvað með kvikmyndahúsin?

Svartur á leik: Afar spennandi mynd úr undirheimum Reykjavíkur sem segir frá því þegar 14 ára norskur drengur svindlaði á Reykjavíkurskákmótinu með hjálp föður síns. Auk þess er reynt að flétta inn í söguþráðinn hæfilegum skammti af klámi, ofbeldi og óráðsíu. Myndin er byggð á sannsögulegum lygaþvættingi.

Hmm….ég held ég skelli bara Strumpunum í tækið. Þeir eru líka byggðir á sannsögulegum atburðum, svo þetta sleppur alveg hjá mér.

Á meðan ég spóla á byrjun get ég kannski frætt ykkur lesendur um að vorjafndægur hafa nú komið og farið, þannig að sólargangurinn lengist stöðugt og er það vel. Dagurinn er orðin lengri en nóttin og ekkert nema bjart framundan. Það verður kannski ekki svona bjart yfir mér eftir laugardaginn þegar búið verður að grilla mig á ársþingi UMSE fyrir að leggja, sem gjaldkeri sambandsins, fram ársreikning fyrir árið 2011 sem sýnir tæpa milljón í tap. Þeir sem þekkja gjaldkerastörf undirritaðs hrökkva líklega ekki í kút við að heyra þessar fréttir – það sem er furðulegra er hversu makalaust vel undirrituðum gengur að komast í embætti þar sem hægt er að spila með annarra manna fé – og komast upp með það. Sú fullyrðing er byggð á sannsögulegum atburðum.

Samkvæmt nýjustu skoðanakönnun eru 53% kjósenda óánægðir með ríkisstjórnina, 24% eru grautfúl og 15% öskuill. Restin veit ekki hvort hún eigi að hlæja eða gráta.  Jóka Sig forsætisráðherra (eða forsó) rústar óvinsældakeppninni meðal ráðherra þar sem hún veldur óánægju hjá 62%, gráti hjá 17% og gnístran tanna hjá restinni. Á heildina litið eru allir hörku óánægðir með flesta þingmenn og hafi einhverjir verið ánægðir þegar könnunin hófst voru þeir það örugglega ekki þegar henni lauk. Sannsögulegir atburðir? Já því miður.

Hvenær kemur ilur og hvenær kemur hlýja?
Gaman væri að fá að finna betur fyrir vorinu.
Út úr sjónvarpinu stendur vondufréttaspýja,
ég sjálfur fyrir löngu er kominn út af sporinu.

Það þarf varla að taka það fram að þessi bloggfærsla er í grunninn byggð á sannarlega ósönnu lygasvikaplati.

Einar hörkutól.

Tilvitnun dagsins:
Rodney Dangerfield: I told my psychiatrist that everyone hates me. He said I was being ridiculous… everyone hasn’t met me yet.

Orð með einari

Posted on by
2

Þvílíku lesendur.

Þar sem það var full þungt yfir síðustu bloggfærslu verður færslan sem nú var að hefjast full af sprelli og léttleika. Ég veit það hljómar ótrúlega, en er samt satt. Hér á eftir verða sagðir brandarar, skrýtlur og gamansögur, hagyrðingar kíkja í heimsókn, Hemmi Gunn tekur bakföll og Sveppi og Auddi pissa á sig. Til að toppa gamanið verður fylgst með beinu tísti fréttamanna úr Þjóðmenningarhúsinu þar sem hver stórstjarnan á fætur annarri mætir eiðsvarin fyrir Landsdóm og keppist við að vísa á bug að hafa átt þátt í bankahruninu. Það geri ég einnig og vísa því ennfremur á bug að hafa í sumarstarfi mínu hjá Sparisjóði Svarfdæla vökvað peningatréð í kjallaranum svo ótæpilega (sökum græðgi) að tréð veslaðist upp og dó langt fyrir aldur fram, með tilheyrandi hörmungum fyrir sjóðinn eins og síðar kom í ljós. Það má alltaf vera vitur eftir á.

Landsdómur dæmir sig víst ekki sjálfur. Þess vegna hefur fjöldi fólks dvalið í Þjóðmenningarhúsinu undanfarið við afar frumstæðar aðstæður þar sem reynt er að komast til botns í því hvort Geir Haarde hafi eitthvað til saka unnið í aðdraganda bankahrunsins. Þeir sem aðhyllast samsæriskenningar benda vitaskuld á að réttarhöldin séu pólitísk, en það þarf kannski ekki samsæriskenningamann til að halda því  fram. Malinu og hjalinu er lokið í bili en nú munu landsdómarar leggja höfuðið í bleyti í einhverjar vikur áður en dómur verður kveðinn upp. Mín spá er að Geir Haarde verði á endanum fundinn sekur og dæmdur til að afplána 200 klst. af samfélagsvinnu sem mun felast í því að taka að sér að lesa bloggið hans Einars Haf og birta úrdrátt úr því reglulega – svo að aðrir sem hafa verið algjörlega bundnir yfir blogginu hingað til geti snúið aftur til fyrri starfa og lagt þannig sitt af mörkum til þjóðarframleiðslunnar.

Hvað með alla bankastjórana, sviðsstjórana og millistjórnenduna? Þeir hafa allir borið vitni fyrir Landsdómi og ýmsum öðrum dómum, en enginn hefur borið ábyrgð. Á þessu er víst grundvallarmunur. Svo er líka reginmunur á vitnisburði og sauðburði, þó um sauði geti verið að ræða í báðum tilfellum. Þetta vitum við sveitamennirnir. Loks má benda lesendum á að það er munur á að bera vitni og að vitni beri sig. Það er raunar með öllu óviðeigandi eins og staðan er í dag.

Gjaldeyrishöftin voru hert nýverið eftir að vart hafði orðið við mikinn gjaldeyrisleka sem þreifst í skjóli ágalla á fyrri löggjöf. Evrur voru farnar að flæða yfir bakka sína, dollararnir streymdu af landi brott og pundin vógu einnig þungt…eins og alltaf. Ný og hert löggjöf á að koma í veg fyrir að erlendur gjaldeyrir yfir höfuð þrífist hér á landi meðal almennings, enda hefur það marg sýnt sig að almenningur veit ekkert hvað hann eigi að gera við gjaldeyrinn – annað en eyða honum í tóma vitleysu. Þeir sem eru samviskusamir og vilja fara að lögum eru vinsamlegast beðnir um að skila öllum gjaldeyri sem þeir kunna að hafa undir höndum til Steingríms eða Jóhönnu áður en gjaldeyrinn sleppur úr landi….nú eða skila honum til mín og ég skal koma honum til skila.

Þingmenn halda sig við að þrasa um mál sem litlu skipta fyrir hinn almenna borgara. Það eru engar fréttir í sjálfu sér. Nú síðast var hart deilt um hvort viðeigandi væri að þingmenn básúnuðu því sem gerðist á nefndarfundum þingsins á facebook síðum sínum, jafnvel á meðan á viðkomandi fundum stæði – eins og Vigdís Hauksdóttir þingkona Framsóknarflokksins gerði. Málið var rætt á þingfundi og deilt um hvort þingsköp hefðu verið brotin í því tilfelli. Þingmenn voru ekki á eitt sáttir um það, en skemmst er frá því að segja að Vigdís fékk 13 like og 6 comment. Ekki er vitað á þessari stundu hversu margir poke-uðu hana vegna málsins. Vigdís var ekki online á facebook-spjallinu þegar bloggsíðuritari freistaði þess að ná tali af henni nú áðan og því verður ekki hægt að hafa þessa umfjöllun lengri, nógu löng er hún nú samt.

Í ljósi þess að gangsterar og ofbeldismenn eru áberandi í þjóðfélagsumræðunni þessi dægrin er rétt að dusta rykið af gömlum allþekktum ofbeldismanni, sem jafnframt er góðkunningi vísnahornsins.

Í dómsal býsna margir menn,
benda hvorir annan á.
Játi þeir ekki brot sín enn,
mun Dabbi Grensás lemja þá.

Af landi brott fer gjaldeyrinn,
og stjórnvöld horfa bálreið á.
Skili menn eyrinum ekki inn,
mun Dabbi Grensás lemja þá.

Þingmenn finna feisbúkk stað,
á fundum eins og heyra má.
Geri menn ekki “like” á það,
mun Dabbi Grensás lemja þá.

Ofbeldið er býsna snúið,
og ríður þjóðinni á slig.
Þegar þetta blogg er búið
mun Dabbi Grensás lemja mig.

Þarna fór ég auðvitað langt yfir strikið. En það er allt í lagi, fólkið í athugasemdakerfinu á dv.is hefur þá eitthvað til að blöskrast yfir á meðan.

Einar laminn.

Tilvitnun dagsins:
Rodney Dangerfield:  …went to a bar for a few drinks. The bartender asked what I wanted. “Surprise me”, I said. So he showed me a naked picture of my wife.